CeLiA

Xabineitor-en istorio honek Patxi Gallegok idatzi du. Hurrengo lerroetan bere biografia txiki bat azaltzen da.

Idazlearen izen osoa Patxi Gallego Palacios da, eta 1973. apirilaren 10an jaio zen Errenterian. Arte Ederrak ikasi zituen Leioan eta 2004.urtean Xabineitor super-heroiari buruzko komiki trilogia (Pololoak) idazten hasi zen.

Irakurri dudan komikia gure mendean edo garaian idatzia dagoela argi dago, gaur egungo azmakizunak eta gertakizunak azaltzen direlako. Hala nola, ETA banda terrorista, eta Arzallus eta Garaikoetxea politikoak ere.
Textuaren argumentua oso simplea da: Sabinok (Xabi deitua) arazo larri bat dauka Euskadiko gauzekin. Bai neskekin, bai politika eta politikariekin ere. Homeopatarengana joaten da sendatzeko laguntza eske, eta azkenean usaina asko garatzen du eta super podere gisa erabiltzen du. Hori esker badaki emakume bat arazoetan noiz dagoen, eta hura salbatzera joaten da bitan pentsatu gabe. Super podere honi esker, euskal emakumeak beste lekuetako emakumeengan bereizten ditu.
Komikiaren idei nagusia ez dakit zein den, baina nire ustez hemen dagoen (edo behintzat hori esaten dute) sexu falta tratatzen du.
Oso argi dago protagonista pertsonai irreala dela. Berak dituen super podereak arruntak ez direlako. Gainerako pertsonaiak errealak direla esan daiteke, homeopatak eta emakumeak errealitatean daudelako.
Komikiak irakurketa korapilatsua dauka hasieran, Xabik istorian zehar garatutako super-podereekin agertzen delako. Hirugarren edo laugarren orritik aurrera irakurketa lineala sumatzen da.
Idazleak erabilitako hiztegia, orokorrean, ez dauka inongo zailtasunik, baina testuan zehar badaude nik erabiltzen ez ditudan hitz batzuk.

Hau dena azaldu ondoren nere iritzia argi uzten saiatuko naiz.
Komikia ez zait gustatu, erraz irakurtzen eta ulertzen da, baina bertan tratatzen den gaia ez dator nere estiloarekin. Oso “berdea” iruditzen zait, badakit nere ikaskide batzueei asko gustatuko zaiela, baina niri behintzat ez.

“Mehatxuek ilundutako bizitza” artikulua irakurri ondoren idazketa honen bidez aipatutako artikuluaren iritzia emango dut.
Lehenik eta behin, argi utzi nahi dut ni ez nagoela gai honen alde, eta ematen ari zaion tratua oso desegokia iruditzen zaidala.
Hori aipatu ondoren, Maiteren (artikuluan azaltzen den emakume mehatxatua) kasuaz hitz egin nahi dut, berari gertatzen zaiona emakume askori mundu osoan zehar gertatzen zaielako.
Maite oso beldurtuta agertzen da artikuluan, eta guztiz normala iruditzen zait. Oso erraza da gai hauek telebistan ikustea, baina zuri gertatzen bazaizu ez da hain erraza.
Maitek ez daki zer egin, baina ni bera banintz, aukera izandakoan (irakurritako artikuluan kotxearekin zihoala mehatxatzen duen gizona ikusi zuela aitortzen du), eta poliziak kasu egiten ez diola kontutan hartuta, mehatxatzen nauen gizona hilko nuke.
Okerrenean jarrita, urte gutxi batzuk pasatuko nituzke kartzelan jarduera ona izanda eta bertako gauzetan laguntzen badut. Beraz, neretzat hori izango zen erabakirik onena.
Urte gutxi horiek kartzelan igaro eta kitto, arazoa konpondua. Ez gehiago kezkatzea, ezta ezkutatzea ere.
Gainera, abokatu on bat hartzen baldin baduzu eta epailea zuk jarritako salaketak kontutan hartzen baditu agian ez zara ezta kartzelara joaten. Beraz, kasu honetan azaldutakoa izango zen nire erabakia.
Gero badaude tratu txarreko beste kasu batzuk, non mehatxatua laguntza jasotzen ari den eta gainera, bere mehatxatzailea kartzelan sartuta dagoen.
Kontu honek erreperkusio handiak izaten ari ditu, geroz eta emakume gehiago hiltzen direlako tratu txarrak jasotzearen ondorioz. Lehengo urtean hain zuzen ere 58 emakume hil ziren kontu honen ondorioz.
Erreperkusio handi hauen ondorioz, Espainiako gobernuak neurriak hartzen hasi da.
Adibidez, mehatxatuak izaten ari diren pertsonentzat (bai emakumezkoak, bai gizonezkoak) telefono bat jarri du martxan. Tratu txarren jasotzailea dena telefono honi deitzea besterik ez du egin behar laguntza edo aholkularitza jasotzeko. Zenbaki honen bidez emakumeei soilik laguntzen zaie eta bertan hurrengo gaietan aholkatzen zaie: beraien ekonomian eta lan eskubideetan, sozial arazoetan bai eta bere judizial gaietan ere.
Beraz, lehen esan dudan bezala, nik ez nago tratu txarren alde, ez ni ezta jende gehiena ere, beraz ondo iruditzen zaizkit arazo honekin bukatzeko hartzen ari diren neurri guztiak. Hala ere, gauza gehiago egin daitezkela uste dut.